[تبرک و توسل] قاضى عیاض مالکى، در «الشفاء»

قَالَ الْقَاضِی عِیَاضِ الْمَالِکِیِّ فِی الشِّفَا بَعْدَ کَلَامٍ طَوِیلٍ فِی تَعْظِیمِ قَبْرِ النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ – : وَ جَدِیرُ بمواطن عُمّرت بِالْوَحْیِ وَ التَّنْزِیلِ، وَ تُرَدِّدُ بِهَا جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ، وَ عَرَّجْتَ مِنْهَا الْمَلَائِکَةِ وَ الرُّوحُ، وَ ضَجَّتْ عَرَصَاتِهَا بِالتَّقْدِیسِ وَ التَّسْبِیحَ، وَ اشْتَمَلَتْ تُرْبَتِهَا عَلَى جَسَدِ سَیِّدُ الْبِشْرِ، وَ انْتَشَرَ عَنْهَا مِنْ دِینِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِیِّهِ مَا انْتَشَرَ، مَدَارِسُ وَ آیَاتٍ وَ مَسَاجِدَ وَ صَلَوَاتٍ، وَ مَشَاهِدِ الْفَضَائِلِ وَ الْخَیْرَاتِ، وَ مُعَاهِدِ الْبَرَاهِینِ وَ الْمُعْجِزَاتِ، وَ مَنَاسِکُ الدِّینِ، وَ مَشَاعِرِ الْمُسْلِمِینَ، وَ مَوَاقِفِ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ، وَ متبوَّأ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ، حَیْثُ انْفَجَرَتْ النُّبُوَّةِ، وَ أَیْنَ فَاضَ عُبابها، وَ مَوَاطِنَ مَهْبِطُ

الرِّسَالَةُ، وَ أُوِّلَ أَرْضٍ [ مَوْطِنٍ ] مَسَّ جُلِدَ الْمُصْطَفَى تُرَابِهَا، أَنْ تُعَظِّمَ عَرَصَاتِهَا، وَ تَنْسِمُ نفحاتها، وَ تَقَبَّلْ ربوعها وَ جُدْرَانِهَا.

یا دَارُ خَیْرُ الْمُرْسَلِینَ وَ مَنْ بِهِ             هَدْیُ الْأَنَامِ وَ خَصَّ بِالْآیَاتِ

عِنْدِی لِأَجْلِکَ لَوْعَةَ وَ صُبَابَةُ               وَ تشوّقٌ متوقِّدُ الْجَمَرَاتِ

وَ عَلِیُّ عَهِدَ إِنْ مَلَأْتُ محاجر               مِنْ تِلْکُمُ الْجُدْرَانِ وَ الْعَرَصَاتِ

لأُعفِّرنَّ مَصُونِ شیبی بَیْنَهَا                 مِنْ کَثْرَةِ التَّقْبِیلِ وَ الرشفات‏

لَوْ لا الْعَوَادِی وَ الْأَعَادِیَ زُرْتُهُ               أَبَداً وَ لَوْ سحباً عَلَى الوجنات‏

لکِنِ سأهدی مِنْ حفیل تَحِیَّتِی           لقطینِ تِلْکَ الدَّارِ وَ الْحُجُرَاتِ

ترجمه: قاضى عیاض مالکى، در «الشفاء»، بعد از سخنان زیادى درباره تعظیم قبر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم گفته است: سرزمینى که با وحى و نزول قرآن آباد شده، و جبرئیل و میکائیل در آن رفت و آمد داشته و ملائکه و روح از آن بالا رفته، و پهنه آن با تقدیس و تسبیح پر شده، و خاکش سید بشر را در بر گرفته، و دین خدا و سنت پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم از آن به اقطار عالم منتشر شده، مدارس آیات و مساجد و صلوات، و مشاهد فضائل و خیرات، و معاهد براهین و معجزات و مناسک دین و مشاعر مسلمین و مواقف سید المرسلین و جایگاه خاتم پیامبران، هنگامى که اسلام شروع به گسترش و جهانى شدن پیدا کرد، و نخستین زمینى است که بدن رسول خدا صلَّى اللَّه علیه و آله و سلّم را در بر گرفته است چنین سرزمینى شایسته آن است که مورد احترام قرار گیرد و از بویش استشمام شود و خانه‏ها و دیوارهایش بوسیده شود.

اى خانه بهترین پیامبران و کسى که هدایت مردم با اوست و به آیات اختصاص پیدا کرده است در من به خاطر تو سوز و گداز و عشق مشتعل وجود دارد.

– و بر من پیمانى است که اگر باغستان‏ هایم را از این دیوارها و حیاطها پر کنى، از کثرت بوسیدن و مکیدن در حالى که مویم از سفید شدن محفوظ مى‏ ماند بخشیده خواهم شد.

– اگر مسأله مراجعت و دشمنانم نبودند، همواره ترا زیارت مى‏ کردم و لو آنکه با صورت به خاک کشیدن و پیش تو آمدن باشد.

– لیکن به زودى از مجموع تحیتم، دو قطعه از این خانه و حجرات را تقدیم محضرت مى ‏کنم …».

منابع اهل تسنن:

  1. شفا بتعریف حقوق المصطفى، قاضی عیاض[م. ۵۴۴]، ج۲، ص۵۸و۵۹
  2. تاریخ مکة المشرفة والمسجد الحرام والمدینة الشریفة والقبر الشریف، محمد بن أحمد المکی الحنفی[م. ۸۵۴]، ص۳۴۷
  3. التحفة اللطیفة فی تاریخ المدینة الشریفة، شمس الدین السخاوی[م. ۹۰۲]، ج۱، ص۲۱و۲۲
  4. سبل الهدى والرشاد، صالحی شامی[م. ۹۴۲]، ج۱۱، ص۴۵۲ و۴۵۳

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *