[تبرک و توسل] شیخ مشایخ شافعى‏ ها، شافعى کوچک محمد بن احمد رملى

وَ یُکْرَهُ أَنْ یَجْعَلُ عَلَى الْقَبْرِ مُظِلَّةُ وَأَنْ یُقْبِلَ التَّابُوتِ الَّذِی یُجْعَلُ فَوْقَ الْقَبْرِ کَمَا یُکْرَهُ تَقْبِیلِ الْقَبْرِ وَ اسْتِلَامِهِ وَ تَقْبِیلِ الأعتاب عِنْدَ الدُّخُولِ لِزِیَارَةِ الْأَوْلِیَاءِ نَعَمْ إِنَّ قَصَدَ بِتَقْبِیلِ أضرحتهم التَّبَرُّکِ لِمَ یُکْرَهُ کَمَا أَفْتَى بِهِ الْوَالِدُ رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى فَقَدْ صرحوا بِأَنَّهُ إِذَا عَجَزَ عَنِ اسْتِلَامِ الْحَجَرِ یَسُنَّ لَهُ أَنْ یُشِیرَ بِعَصاً وَأَنْ یَقْبَلَهَا

ترجمه: شیخ مشایخ شافعى‏ها، شافعى کوچک محمد بن احمد رملى، متوفى در در سال ۱۰۰۴ ه در شرح «المنهاج» گفته است: مکروه است که روى قبر، سایبان قرار داده شود و تابوتى که روى قبر قرار دارد بوسیده و یا لمس شود، و بوسیدن اعتاب مقدسه، هنگام دخول براى زیارت اولیاء نیز مکروه است.

آرى اگر قصد تبرک داشته باشد کراهت ندارد چنانکه مرحوم والد به آن فتوى داده است. چنانکه تصریح کرده‏اند که: هر گاه از دست زدن به حجر الاسود عاجز باشد، مستحب است با عصائى به آن اشاره کند آنگاه عصا را ببوسد.

منابع اهل تسنن:

  1. نهایة المحتاج إلى شرح المنهاج، شافعی صغیر[م. ۱۰۰۴]، ج۳، ص۳۴
  2. حواشی شروانی، شروانی وعبادی[م. ۱۱۱۸]، ج۳، ص۱۷۵

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *