[تبرک و توسل] ابو العباس احمد رملى، بزرگ انصارى شیخ الشیوخ

قَالَ أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ الرَّمْلِیِّ الْکَبِیرِ الْأَنْصَارِیُّ – شَیْخُ الشُّیُوخِ – فِی حَاشِیَةِ رَوْضِ الطَّالِبُ المطبوعة فِی هَامِشِ أَسْنَى الْمَطَالِبُ ج۱، ص۳۳۱ عِنْدَ قَوْلِ الْمُصَنِّفُ فِی أَدَبِ مُطْلَقُ زِیَارَةِ الْقُبُورِ، أَنْ یَدْنُوَ مِنْهُ دُنُوُّهُ مِنْهُ حَیّاً، قَالَ فِی الْمَجْمُوعِ: وَ لَا یُسْتَلَمُ الْقَبْرَ وَ لَا یُقَبِّلَهُ، وَ یَسْتَقْبِلُ وَجْهَهُ لِلسَّلَامِ، وَ الْقِبْلَةُ لِلدُّعَاءِ، وَ ذَکَرَهُ أَبُو مُوسَى الْأَصْبَهَانِیِّ، قَالَ شَیْخُنَا: نَعَمْ، إِنْ کَانَ قَبْرِ نَبِیٍّ أَوْ وَلِیُّ أَوْ عَالِمُ وَ اسْتَلِمْهُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَصْدِ التَّبَرُّکِ فَلَا بَأْسَ بِهِ.

ترجمه: ابو العباس احمد رملى، بزرگ انصارى شیخ الشیوخ در حاشیه «روض الطالب» که در حاشیه «اسنى المطالب» جلد ۱ صفحه ۳۳۱ بعد از قول مصنف درباره آداب مطلق زیارت قبور «همان طور که در زمان حیاتش به او نزدیک مى‏شده، نزدیک گردد» چاپ شده است گفته است: به طور کلى نباید قبر را دست بزند و یا ببوسد، رو به رویش براى سلام و رو به قبله براى دعا بایستد. این را ابو موسى اصفهانى نقل کرده است آنگاه گفته است: آرى اگر قبر پیامبر یا ولى خدا یا عالمى باشد، به قصد تبرک لمس کند یا ببوسد مانعى ندارد.

الغدیر، علامه امینی، ج۵، ص۱۵۲

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *