[تبرک وتوسل] محب الدین طبرى قائل است که عمر قبر شخصی عادی را در آغوش گرفته است

أَخْرَجَ مُحِبُّ الدِّینِ الطَّبَرِیُّ فِی الرِّیَاضِ النَّضْرَةِ ج۲، ص۳۸۶ حَدِیثاً طَوِیلًا فِیمَا اتَّفَقَ بِالْأَبْوَاءِ بَیْنَ عُمَرُ بْنُ الْخُطَّابِ، لَمَّا خَرَجَ حَاجّاً فِی نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، وَ بَیْنَ شَیْخُ اسْتَغَاثَ بِهِ، وَ فِیهِ: لَمَّا انْصَرَفَ عُمَرَ وَ نَزَلَ ذَلِکَ الْمَنْزِلِ وَ اسْتَخْبِرِ عَنِ الشَّیْخِ وَ عَرَفَ مَوْتِهِ، فَکَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَى عُمَرَ وَ قَدْ وَثَبَ مباعداً مَا بَیْنَ خُطَاهُ، حَتَّى وَقَفَ عَلَى الْقَبْرِ – قَبْرُ الشَّیْخُ – فَصَلَّى عَلَیْهِ ثُمَّ اعْتَنَقَهُ وَ بَکَى .

فَلَوْ جَازَ لِمِثْلِ عُمَرَ الْوُقُوفِ عَلَى قَبْرِ رَجُلٍ عَادِی وَ اعتناقه وَ الْبُکَاءَ عَلَیْهِ‏، فَمَا وازع الْأُمَّةَ عَنِ الْوُقُوفِ عَلَى قَبْرِ رَسُولُها الْکَرِیمِ وَ اعتناقه وَ الْبُکَاءَ عَلَیْهِ‏، أَوْ قُبُورِ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرَةِ .

أُولئِکَالَّذِینَهَدَىاللَّهُفَبِهُداهُمُاقْتَدِهْ‏ (انعام: ۹۰)

ترجمه: محب الدین طبرى در «الریاض النضرة» جلد ۲ صفحه ۳۸۶ حدیث مفصلى را که در «ابواء» بین عمر بن خطاب هنگامى که با چند نفر از یارانش عازم مکه بوده و بین شیخى که از او یارى خواسته بوده واقع شده، آورده است. و در آن آمده: وقتى که عمر برگشت و به همان مکان رسید از آن مرد جویا شد فهمید که مرده است. گویا که مى‏بینم عمر دوید تا کنار قبرش ایستاد، بر او درود فرستاد و نماز خواند پس آن را در آغوش گرفت و گریه کرد، پس وقتى که براى مثل عمر جائز باشد کنار قبر مردى عادى بایستد و آن را در آغوش بگیرد و گریه کند، پس چه چیز امت اسلام را از ایستادن کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم و در آغوش گرفتن آن و بوسیدن و گریه کردن بر آن و یا قبور اهل بیت عصمتش باز مى‏ دارد؟!

أُولئِکَ الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ‏

«آنان کسانى هستند که خدا آنان را هدایت کرده است، پس از راهنمائیشان پیروى کنید» (انعام آیه ۹۰)

منابع اهل تسنن:

  1. ریاض النضرة فی مناقب العشرة، أبی جعفر أحمد ( محب طبری )[م. ۶۹۴]، ج۲، ص۳۸۶
  2. أسد الغابة، ابن الأثیر، ج۵، ص۲۵۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *